ผลการค้นหา

ฝนโปรย* *ฝนโปรย *ฝนโปรย*
คำศัพท์ภาษาไทยคำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ
ค้นเจอ 208 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "ฝนโปรย"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

วัสสาน,วัสสาน-,วัสสานะ

[วัดสานะ-] น. ฤดูฝน, หน้าฝน. (ป. วสฺสาน ว่า ฤดูฝน).

ฝนสั่งฟ้า

(ปาก) น. ฝนที่ตกหนักตอนปลายฤดูฝน.

ฝนตกไม่มีเค้า

(สำ) น. เรื่องที่เกิดขึ้นโดยไม่มีวี่แววหรือไม่ได้คาดคิดไว้ก่อน.

ฝนทั่งให้เป็นเข็ม

(สำ) ก. เพียรพยายามสุดความสามารถจนกว่าจะสำเร็จผล.

ท้ายฝน

น. ปลายฤดูฝน.

พยับเมฆ

น. เมฆฝนตั้งเค้า.

พรรษากาล

น. ฤดูฝน. (ส.).

พรรษาคม

น. การเริ่มฤดูฝน. (ส.).

อาสิญจ์

[-สิน] ก. โปรย, รด, หลั่ง, ประพรม. (ป.).

วัส,วัส-,วัสสะ

[วัดสะ-] น. ฝน, ฤดูฝน; ปี. (ป.; ส. วรฺษ).

พรำ,พรำ ๆ

[พฺรำ] ก. ตกน้อย ๆ เรื่อยไป (ใช้แก่ฝน) ในคำว่า ฝนพรำ. ว. อาการที่ฝนตกน้อย ๆ เรื่อยไป ใช้ว่า ฝนตกพรำ ฝนตกพรำ ๆ.

หยาด

ก. หยดลง. น. เม็ดฝนหรือนํ้าค้างเป็นต้นที่ไหลยืดหยดลง เช่น หยาดฝน หยาดน้ำค้าง หยาดเหงื่อ.

 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด