ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
น. เมฆฝนตั้งเค้า.
น. ฤดูฝน. (ส.).
น. การเริ่มฤดูฝน. (ส.).
[วัดสะ-] น. ฝน, ฤดูฝน; ปี. (ป.; ส. วรฺษ).
[พฺรำ] ก. ตกน้อย ๆ เรื่อยไป (ใช้แก่ฝน) ในคำว่า ฝนพรำ. ว. อาการที่ฝนตกน้อย ๆ เรื่อยไป ใช้ว่า ฝนตกพรำ ฝนตกพรำ ๆ.
ก. หยดลง. น. เม็ดฝนหรือนํ้าค้างเป็นต้นที่ไหลยืดหยดลง เช่น หยาดฝน หยาดน้ำค้าง หยาดเหงื่อ.
น. ข้าวที่ปลูกในฤดูฝน.
ก. ทนแดดทนฝน.
(สำ) ก. ให้หรือแจกจ่ายอะไรไม่ทั่วถึงกัน.
น. ฝน; ชื่อเทวดาแห่งนํ้า เทวดาแห่งฝน เรียกว่า พระพิรุณ. (ป., ส. วรุณ).
ว. เสียงอย่างเสียงฝนตกแรง.
[พันสะรึดู] น. หน้าฝน. (ส.).