ค้นเจอ 2,505 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "ผู้สร้าง, สถาปนิก"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

สถาบก

[สะ-] (โบ) ก. สร้าง. (จารึกสยาม). (ส. สฺถาปก ว่า ผู้ตั้ง, ผู้สร้าง).

ผู้

น. คำใช้แทนบุคคล เช่น นายกรัฐมนตรีเป็นผู้รับสนองพระบรมราชโองการ หรือใช้แทนคำว่า คน เช่น ผู้นั้น ผู้นี้ ทุกผู้ทุกนาม หรือใช้แทนสิ่งที่ถือเสมือนคน เช่น ศาลเป็นผู้ตัดสิน; คำใช้ประกอบคำกริยาหรือประกอบคำวิเศษณ์ให้เป็นนามขึ้น เช่น ผู้กิน ผู้ดี. ว. คำบอกเพศ หมายความว่า ตัวผู้ เช่น ม้าผู้ วัวผู้. ส. ที่, ซึ่ง, เช่น บุคคลผู้กระทำความดีย่อมได้รับความสุข.

เปศะ

[เปสะ] (แบบ) น. สถาปนิก, ช่างออกแบบ, ช่างไม้. (ส.).

คู่บุญ

น. ผู้ที่เคยสร้างบุญกุศลร่วมกันมาในชาติก่อน.

ผู้ตราส่ง,ผู้ส่ง

(กฎ) น. บุคคลผู้ทำความตกลงกับผู้ขนส่งเพื่อให้ขนส่งของไป. (อ. consignor).

สร้างวิมานในอากาศ

(สำ) ก. ใฝ่ฝันถึงความมั่งมี, คิดคาดหรือหวังจะมีหรือเป็นอะไรอย่างเลิศลอย.

สิ่งปลูกสร้าง

น. อาคารบ้านเรือนที่ทำโดยวิธีฝังเสาลงในดิน.

ต้นตำรับ

น. ผู้เป็นต้นคิดในการประดิษฐ์หรือสร้างแบบแผนขึ้น.

สรรค์

[สัน] ก. สร้างให้มีให้เป็นขึ้น, มักใช้เข้าคู่กับคำ สร้าง เป็น สรรค์สร้าง หรือ สร้างสรรค์. (ส. สรฺค ว่า สร้างอย่างพระพรหมสร้างโลก).

พระเป็นเจ้า

น. เทวดาผู้เป็นใหญ่ เช่น พระอิศวร, พระผู้สร้างโลก.

ตัดถนน

ก. สร้างถนน.

รัง

ก. แต่ง, สร้าง, ตั้ง.


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ