ค้นเจอ 921 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "ผิวขาว"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ถือผิว

ก. ถือว่าเป็นคนละเชื้อชาติ (โดยเฉพาะใช้แก่พวกผิวขาวที่มีความรู้สึกรังเกียจพวกผิวดำ).

ผ่อง

ว. ปลั่ง, ปราศจากมลทิน, ไม่ขุ่นมัว, เช่น ผิวผ่อง หน้าผ่อง ขาวผ่อง.

ด่อน

ว. เผือก, ขาว, ด่างขาว, เช่น ควายด่อน.

สอ

ว. ขาว เช่น ดินสอพอง. (เทียบเขมร ส ว่า ขาว).

กร้าน

[กฺร้าน] ว. มีผิวด้าน, มีผิวไม่สดใส; กระด้าง, แข็ง, หยาบ.

ผิว ๆ,ผิวเผิน

ว. ตื้น ๆ, ไม่ลึกซึ้ง.

โพลน

[โพฺลน] ว. ใช้ประกอบกับคำ ขาว เป็น ขาวโพลน หมายความว่า ขาวมาก, ขาวทั่วทั้งหมด, (ใช้แก่ผม) เช่น ผมหงอกขาวโพลนไปทั้งหัว, โพลง ก็ว่า.

ดำแก้มขาว

ดู เต่าดำ.

อัศวินม้าขาว

(สำ) น. ผู้ที่มาช่วยแก้ไขสถานการณ์ที่คับขันให้กลับดีขึ้น.

จ๊วก

ว. คำแต่งคำ ขาว ให้รู้ว่าสีขาวมาก, จั๊วะ ก็ว่า.

จั๊วะ

ว. คำแต่งคำ ขาว ให้รู้ว่าสีขาวมาก, จ๊วก ก็ว่า.

ศุกลัม

[-กฺลำ] น. เครื่องขาวแต่งศพ. (ส. ว่า สีขาว).


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ