ผลการค้นหา

ผักผัก* *ผักผัก *ผักผัก*
คำศัพท์ภาษาไทยคำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ
ค้นเจอ 135 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "ผักผัก"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

เกี้ยมไฉ่

น. ผักดองเค็มชนิดหนึ่ง. (จ.).

พักแพว

น. ผักแพว. [ดู แพว (๑)].

พัดแพว

น. ผักแพว. [ดู แพว (๑)].

แพ็งแพว

น. ผักแพว. [ดู แพว (๑)].

กาด

น. ชื่อไม้ล้มลุกหลายชนิดหลายสกุล บางชนิดใช้ใบ บางชนิดใช้หัวเป็นผัก เช่น ผักกาดกวางตุ้ง (Brassica chinensis Jusl.) ผักกาดขม หรือ ผักกาดเขียว (B. juncea Czern. et Coss.) ผักกาดขาว หรือ แป๊ะช่าย (B. chinensis Jusl. var. pekinensis Rupr.) ผักกาดหัว หรือ ไช้เท้า (Raphanus sativus L.) ในวงศ์ Cruciferae, ผักกาดหอม (Lactuca sativa L.) ในวงศ์ Compositae, ผักเหล่านี้เป็นพรรณไม้ที่นำเข้ามาปลูกเพื่อเป็นอาหาร.

ขนมผักกาด,ขนมหัวผักกาด

น. ของคาวชนิดหนึ่งทำด้วยแป้งผสมหัวผักกาด นึ่งให้สุก แล้วผัดกับถั่วงอก ผักกุยช่าย.

โขม

น. ผักโขม. [ดู ขม ๒ (๑)].

ไช้เท้า

น. ผักกาดหัว. (ดู กาด ๑).

ฑาก,ฑาก-

[ดากะ-] (แบบ) น. ผักดอง, เมี่ยง. (ป.).

ศาก,ศาก-,ศากะ

[สากะ-] น. ผัก; ต้นสัก. (ส.).

ศากภักษ์

น. คนที่กินแต่ผัก (ไม่กินเนื้อ). (ส.).

ผักเผ็ด

(ถิ่น-พายัพ) น. ผักคราด. (ดู คราด ๒).

 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด