ค้นเจอ 175 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "ผักขม"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ผักคราด,ผักคราดหัวแหวน

ดู คราด ๒.

ติตติกะ

[ติด-] (แบบ) ว. มีรสขม. (ป.).

หวานเป็นลม ขมเป็นยา

(สำ) น. คำชมมักไร้สาระทำให้ลืมตัวขาดสติ แต่คำติมักเป็นประโยชน์ทำให้ได้คิด.

หวานอมขมกลืน

(สำ) ก. ตกอยู่ในฐานะที่จำต้องยอมรับ ไม่ว่าจะดีหรือร้าย พอใจหรือไม่พอใจก็ตาม.

อกไหม้ไส้ขม

(สำ) ก. เป็นทุกข์อย่างแสนสาหัส.

ผักรู้นอน

(ราชา) น. ผักกระเฉด.

กาด

น. ชื่อไม้ล้มลุกหลายชนิดหลายสกุล บางชนิดใช้ใบ บางชนิดใช้หัวเป็นผัก เช่น ผักกาดกวางตุ้ง (Brassica chinensis Jusl.) ผักกาดขม หรือ ผักกาดเขียว (B. juncea Czern. et Coss.) ผักกาดขาว หรือ แป๊ะช่าย (B. chinensis Jusl. var. pekinensis Rupr.) ผักกาดหัว หรือ ไช้เท้า (Raphanus sativus L.) ในวงศ์ Cruciferae, ผักกาดหอม (Lactuca sativa L.) ในวงศ์ Compositae, ผักเหล่านี้เป็นพรรณไม้ที่นำเข้ามาปลูกเพื่อเป็นอาหาร.

ทั้ง กับ,ทั้ง...กับ,ทั้ง และ,ทั้ง...และ

สัน. รวมทั้ง ๒ อย่าง เช่น ทั้งผักกับผลไม้ล้วนน่ากิน ทั้งผักและผลไม้ล้วนน่ากิน.

กงไฉ่

น. ผักกาดเค็มชนิดหนึ่งของจีน. (จ. ก้งไฉ่ ว่า ผักดองเค็ม).

ดีบัว

น. ต้นอ่อนซึ่งอยู่ในเม็ดบัว มีรสขม.

ปากขม

ว. อาการที่รู้สึกขมในปากเมื่อเวลาเป็นไข้.

สากะ

น. ผัก. (ป.; ส. ศาก).


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ