ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
น. หินดินดานชนิดหนึ่ง สีน้ำตาลอ่อน มีสารอินทรีย์ที่เรียกว่า เคโรเจน (kerogen) ซึ่งเป็นสารน้ำมันอุ้มอยู่ในเนื้อหิน นำมากลั่นเอาน้ำมันเชื้อเพลิงออกได้, หินน้ำมัน ก็เรียก.
น. หินเหล็กไฟที่ใช้ติดกับปลายเครื่องสับของปืนโบราณบางชนิดเพื่อสับแก๊ปปืนให้เกิดประกายไฟ, ศิลาปากนก ก็เรียก.
น. ยิปซัมหรือเกลือจืด.
(กลอน) ว. หิน, เลว, ทราม, ตํ่าช้า. (ดู หิน ๔, หิน-).
ก. กลายเป็นผลึก (ใช้แก่สารละลาย).
[ผะลิกะ-] น. ผลึก. (ป.).
น. หินลับมีด, หินเจียระไน. (ส.).
น. หิน, หินก้อน. (ป.; ส. ศิลา).
น. หินที่งอกออกไป.
น. เส้นดำของหินลายหรือหินอื่น ๆ.
น. ชื่อหนึ่งของหินยิปซัม เรียกว่า หินฟองเต้าหู้, เกลือจืด ก็ว่า.
น. หินลายชนิดหนึ่ง นับเข้าในพวกหินมีค่า.