ค้นเจอ 111 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "ปารัช"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ปาว ๆ

ว. อาการที่พูดดัง ๆ ซ้ำ ๆ ซาก ๆ แต่ไม่มีใครสนใจฟัง เช่น ครูสอนอยู่ปาว ๆ มีคนมาตะโกนเรียกอยู่ปาว ๆ.

อุปปาติกะ

[อุปะปาติกะ, อุบปะปาติกะ] น. ผู้เกิดผุดขึ้นโดยไม่ต้องอาศัยพ่อแม่ อาศัยอดีตกรรม ได้แก่เทวดา พรหม สัตว์นรก เปรต อสุรกาย, โอปปาติกะ ก็เรียก. (ป. อุปปาติก, โอปปาติก).

กระเฉก

ว. เขยก. (ปาเลกัว).

กระโฉกกระเฉก

ว. โขยกเขยก. (ปาเลกัว).

กระผาน

น. ตะโพก. (ปาเลกัว).

ปาษาณ

[ปาสาน, ปาสานะ] (แบบ) น. หิน. (ส.; ป. ปาสาณ).

ปาส

[ปาสะ, ปาด] (แบบ) น. บาศ, บ่วง. (ป.; ส. ปาศ).

ปาสาณ

[ปาสาน, ปาสานะ] (แบบ) น. หิน. (ป.; ส. ปาษาณ).

กะปูดหลูด

ก. บวมไปทั้งตัว. (ปาเลกัว).

ปารมี

[ปาระ-] (แบบ) น. บารมี. (ป.).

ปารุสกวัน

[ปารุดสะกะ-] น. ชื่อสวนของพระอินทร์ ๑ ใน ๔ แห่ง ได้แก่ นันทวัน ปารุสกวัน จิตรลดาวัน และมิสกวัน. (ป. ปารุสกวน).

มะกอกสามตะกร้าปาไม่ถูก

(สำ) ก. พูดจาตลบตะแลงพลิกแพลงไปมาจนจับคำพูดไม่ทัน. น. คนกลับกลอก.


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ