ค้นเจอ 92 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "ปัดออก"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ปัจจุสกาล,ปัจโจสกาล

[ปัดจุดสะกาน, ปัดโจสะ-] น. เวลาเช้ามืด. (ป.).

ปัทม,ปัทม-,ปัทม์

[ปัดทะมะ-, ปัด] น. ชื่อบัวหลวงพันธุ์หนึ่ง. (ดู บัว).

ปัจฉิมทิศ

[ปัดฉิมมะทิด] น. ทิศตะวันตก.

ปัจฉิมภาค

[ปัดฉิมมะพาก] น. ส่วนเบื้องปลาย.

ปัชชร

[ปัดชอน] (แบบ) ก. ประชวร. (ป.).

ปัถพี,ปัถวี,ปัถวี

[ปัดถะ-] น. ปถพี, ปถวี.

ปัด ๆ เป๋ ๆ

ว. ตุปัดตุเป๋, อาการที่เดินเฉไปเฉมา.

อุปัชฌาย,อุปัชฌาย-,อุปัชฌาย์,อุปัชฌายะ

[อุปัดชายะ-, อุบปัดชายะ-, อุปัดชา, อุบปัดชา] น. พระเถระผู้เป็นประธานการบวชกุลบุตรในพระพุทธศาสนา. (ป.; ส. อุปาธฺยาย).

นฤปัตนี

[-ปัดตะนี] น. พระราชินี. (ส.).

โยนกลอง

ก. ปัดภาระหรือความรับผิดชอบไปให้คนอื่น.

อุปัทรพ

[อุปัดทะรบ, อุบปัดทะรบ] ว. อุปัทวะ. (ส. อุปทฺรว; ป. อุปทฺทว).

อุปัทวันตราย

[อุปัดทะวันตะราย, อุบปัดทะวันตะราย] น. สิ่งอุบาทว์และอันตราย. (ป. อุปทฺทว + อนฺตราย).


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ