ค้นเจอ 735 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "ปักข,ปักข-,ปักข์"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

อเสข,อเสข-,อเสขะ

[อะเสขะ-] น. อเสกขะ.

ปักปันเขตแดน

ก. กำหนดเขตแดนระหว่างประเทศเมื่อมีปัญหาเกี่ยวกับพรมแดนเป็นต้น.

ยักษ์ปักหลั่น

[-ปัก-] (สำ) น. ผู้มีรูปร่างใหญ่โต.

ลงหลักปักฐาน

(สำ) ก. ตั้งที่อยู่ทำมาหากินเป็นหลักแหล่ง.

เนา

ก. อยู่. (ข.).

บาน

ก. ได้. (ข.).

มวย

ว. หนึ่ง, เดียว. (ข.).

โบกขร,โบกขร-

[โบกขะระ-] น. ใบบัว. (ป. โปกฺขร).

โปกขร,โปกขร-

[โปกขะระ-] น. โบกขร, ใบบัว. (ป.).

โมกข,โมกข-,โมกข์,โมกข์

[โมกขะ-] น. ความหลุดพ้น, นิพพาน. (ป.; ส. โมกฺษ).

รุกขเทวดา

น. เทวดาที่สิงสถิตอยู่ตามต้นไม้.

สิกข์,สิข

น. ชื่อศาสนาหนึ่งในอินเดีย มีศาสดาชื่อ คุรุนานัก; ชื่อชาวอินเดียพวกหนึ่งที่นับถือศาสนาสิกข์ ส่วนมากอยู่ในแคว้นปัญจาป ประเทศอินเดีย; ซิก หรือ ซิกข์ ก็ว่า.


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ