ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
[อะเสขะ-] น. อเสกขะ.
ก. กำหนดเขตแดนระหว่างประเทศเมื่อมีปัญหาเกี่ยวกับพรมแดนเป็นต้น.
[-ปัก-] (สำ) น. ผู้มีรูปร่างใหญ่โต.
(สำ) ก. ตั้งที่อยู่ทำมาหากินเป็นหลักแหล่ง.
ก. อยู่. (ข.).
ก. ได้. (ข.).
ว. หนึ่ง, เดียว. (ข.).
[โบกขะระ-] น. ใบบัว. (ป. โปกฺขร).
[โปกขะระ-] น. โบกขร, ใบบัว. (ป.).
[โมกขะ-] น. ความหลุดพ้น, นิพพาน. (ป.; ส. โมกฺษ).
น. เทวดาที่สิงสถิตอยู่ตามต้นไม้.
น. ชื่อศาสนาหนึ่งในอินเดีย มีศาสดาชื่อ คุรุนานัก; ชื่อชาวอินเดียพวกหนึ่งที่นับถือศาสนาสิกข์ ส่วนมากอยู่ในแคว้นปัญจาป ประเทศอินเดีย; ซิก หรือ ซิกข์ ก็ว่า.