ค้นเจอ 358 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "ปวริศ"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ศรุตะ

[สะรุตะ] ก. ได้ยิน, ได้ฟัง; มีชื่อเสียง, มีผู้รู้จัก. (ส.).

อุปกาศ

[อุปะกาด, อุบปะกาด] (กลอน) ก. แจ้งข่าว เรื่อง หรือข้อความ เช่น เขือไปอุปกาศแล้ว เขือมา. (ลอ), ร้องอุปกาศสารแก่กรุงสญชัยปิตุราช. (ม. ร่ายยาว หิมพานต์).

ปริกัลปมาลา

น. ระเบียบกริยาในไวยากรณ์ที่บอกความคาดหมาย ความกำหนด. (ส.).

เมริเดียนแรก

(ภูมิ) น. เมริเดียนที่ลากผ่านหอตรวจดาว เมืองกรีนิช เป็นเมริเดียนที่ใช้กำหนดเวลามาตรฐานกรีนิช และใช้เป็นเมริเดียนแรกหรือเมริเดียน ๐ องศาเพื่อกำหนดเมริเดียนอื่น ๆ โดยใช้วัดจากเมริเดียนกรีนิชเป็นหลัก.

เวฬุริยะ

น. แก้วไพฑูรย์. (ป.; ส. ไวฑูรฺย).

สริตะ

[สะริตะ] น. แม่นํ้า, ลำธาร. (ส.; ป. สริตา).

สุริยวงศ์

น. วงศ์แห่งกษัตริย์เนื่องมาจากพระอาทิตย์, คู่กับ จันทรวงศ์. (ส.).

เฮอริเคน

น. ชื่อพายุที่มีความเร็วลมเช่นเดียวกับพายุไต้ฝุ่น แต่เกิดในมหาสมุทรแอตแลนติก ทะเลแคริบเบียน อ่าวเม็กซิโก และภาคตะวันออกของมหาสมุทรแปซิฟิกเหนือ, ลมสลาตัน ก็เรียก. (อ. hurricane).

ไอริณ

เกลือสินเธาว์

ศตัฆนี

ดู ศต-, ศตะ.

ปริบท

[ปะริ-] น. บริบท.

ริอ่าน

ก. ริ เช่น ริอ่านเป็นขโมย.


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ