ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
(แบบ) ก. ปล้น, ทำลาย. (ป., ส.).
ก. แย่ง, ชิง, มักใช้พูดเข้าคู่กับคำ ชิง เป็น ช่วงชิง หรือ ชิงช่วง.
ก. แย่งชิงเอาไปซึ่งหน้า.
ก. ปล้นโดยใช้วิธีรมยาให้เจ้าของทรัพย์หลับสนิทไม่รู้สึกตัว, ใช้เข้าคู่กับคำ ปล้น เป็น ปล้นสะดม. (ข. สณฺฎํ).
ก. ร่วมคบคิดกัน (ใช้ในทางไม่ดี) เช่น เขาสมคบกันไปปล้น.
น. โจรที่จี้หรือปล้นเครื่องบินในอากาศ.
ก. ชิงเอาชนะเพื่อรางวัล, ขันสู้เอาชนะกัน.
[อะปะ-] น. การปล้น, การขโมย; การเอาไป. (ป., ส.).
[โจนสะหฺลัด] น. โจรที่ปล้นเรือในทะเล.
ก. ฉวยหรือชิงเอาโดยเร็ว; สับ, โขก, เช่น งูฉก.
[โจระกำ, โจนระกำ] น. การลัก, การขโมย, การปล้น. (ส.; ป. โจรกมฺม).
ก. ชิงทำเสียก่อน; ผ่านหน้าในระยะกระชั้นชิด เช่น วิ่งตัดหน้ารถ.