ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
[คักคะนำพอน] (แบบ) น. ฟ้า. (ป., ส. คคน + อมฺพร = ฟ้าฟ้า).
ดู กุ้งเหลือง.
(สำ) น. เคราะห์กรรมหรือโทษทัณฑ์ร้ายแรงที่เกิดจากอำนาจเบื้องบนหรือผู้ปกครอง เช่น ต่อฟ้าเคืองสันหลังจึงรำพัน. (ขุนช้างขุนแผน).
(สำ) น. อำนาจเบื้องบนหรือผู้ปกครองยังไม่ลงโทษทัณฑ์ ใช้ในสำนวนว่า ถ้าฟ้าไม่กระเทือนสันหลังก็ยังไม่รู้สึก.
(ปาก) น. ทหารอากาศ.
(สำ) ว. สูงมากจนเสมือนว่าจดฟ้า.
น. ปลายคาง.
(กลอน) แผลงมาจาก ปลาย.
น. ท้องฟ้า. (ส.).
(กลอน) ก. แจ่มฟ้า.
น. ฟากฟ้า. (ส.).
น. ยานที่แล่นไปในฟ้า.