ค้นเจอ 6,114 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "ประ-"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ประทบ

(กลอน) ก. กระทบ เช่น ประทบประทะอลวน. (ตะเลงพ่าย).

ประโปรย

[-โปฺรย] ก. ทำน้ำให้กระจายเป็นเม็ดเล็ก ๆ เช่น ประโปรยน้ำจากพระสุหร่าย.

ประไหมสุหรี

น. ตำแหน่งพระมเหสีที่ ๑ หรืออัครมเหสีของกษัตริย์ชวาในวงศ์อสัญแดหวา.

ปรม,ปรม-

[ปะระมะ-, ปอระมะ-] ว. อย่างยิ่ง (ใช้นำหน้าคำอื่นโดยมาก). (ป.).

ชาระ

(แบบ) น. ชายชู้, ชายที่รัก. (ป., ส.).

สมีระ

[สะมี-] น. ลม. (ป., ส. สมีรณ).

ประสิทธิ,ประสิทธิ-,ประสิทธิ์

[ปฺระสิดทิ-, ปฺระสิด] น. ความสำเร็จ. ก. ทำให้สำเร็จ. (ส. ปฺรสิทฺธิ).

พัชระ

น. เพชร. (ส. วชฺร; ป. วชิร).

ปะวะหล่ำ

น. ประหลํ่า.

วิจรณะ

[-จะระ-] ก. เที่ยวไป. (ป.).

อจระ

[อะจะระ] ว. เคลื่อนไม่ได้, ไปไม่ได้. (ป., ส.).

ดามระ

[ดามมะระ, ดามะระ] (แบบ) น. ทองแดง. (ส. ตามฺร; ป. ตมฺพ).


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ