ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
(ปาก) ก. ประดับ.
ก. ประกอบ, ประกับ, ประดับ.
น. ที่หนีบผมทำด้วยโลหะหรือพลาสติกเป็นต้น สำหรับบังคับผมให้อยู่ในลักษณะที่ต้องการหรือเพื่อประดับตกแต่ง.
ว. สวยงามด้วยการรู้จักประดับตกแต่งเกินกว่าปรกติธรรมดา เช่น แต่งตัวสวยหรู จัดห้องเสียหรูหรา.
[ขะบูน, ขะบวน] (แบบ) ว. แต่ง, ประดับ.
[ชะ-] ก. ประดับ เช่น กรุงชรินไว้.
ก. ก่อไฟ, ประดับไฟ.
น. เพชรประดับหัว. (ส.).
ก. เย็บแบบด้วยดอกไม้หรือใบไม้ให้เป็นแถบยาว เพื่อใช้ตกแต่งประดับโครงประทุนคลุมผ้าไตรเป็นต้น, เซ็น ก็ว่า.
[-บูน] ก. ประดับ, แต่ง. (แผลงมาจาก กบูร).
ก. เย็บกลีบดอกไม้และใบไม้บนใบมะพร้าวหรือก้านกล้วยทำเป็นแถบยาวสำหรับประดับตกแต่งงานเครื่องสด.
ก. ตกแต่งให้มีเหย้ามีเรือน; บำรุงให้เจริญมั่นคง.