ค้นเจอ 23,143 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "ปภาวิน"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

วิวัฏ

น. พระนิพพาน. (ป. วิวฏฺฏ).

เวสมะ

[เวสะ-] น. ความไม่เสมอกัน. (ป. วิสม).

กาศยป

[[ครุฑ]], บุตรของฤษี กัศยป และ นางวินตา

คำนาม

ภาณุ

น. แสงสว่าง; พระอาทิตย์. (ป.; ส. ภานุ).

ภาณุมาศ

น. พระอาทิตย์. (ป. ภาณุมา; ส. ภานุมนฺตฺ).

อุปริภาพ

น. ฐานะหรือความเป็นอยู่อย่างสูง. (ป., ส. อุปริภาว).

วิดัสดี

[วิดัดสะดี] น. วิทัตถิ, คืบหนึ่ง. (ส. วิตสฺติ; ป. วิทตฺถิ).

ปัญญาวิมุติ

[-วิมุด] (แบบ) น. ความหลุดพ้นด้วยปัญญา เป็นโลกุตรธรรมประการหนึ่ง, คู่กับ เจโตวิมุติ. (ป. ปญฺาวิมุตฺติ).

วิร,วิร-,วิระ

[วิระ-] ว. วีระ, กล้าหาญ. น. ผู้กล้าหาญ, นักรบ; ผู้พากเพียร; ผู้เรืองนามในทางกล้าหาญ. (ป., ส. วีร).

วิธวา

[วิทะ-] น. หญิงม่าย. (ป., ส.).

วิมัติ

น. ความเคลือบแคลง, ความสงสัย. (ป., ส. วิมติ).

วิมุตติ

[วิมุด, วิมุดติ] น. ความหลุดพ้น; ชื่อหนึ่งของพระนิพพาน. (ป.; ส. วิมุกฺติ).


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ