ค้นเจอ 75 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "บุลวัชร"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

บุตรา

[บุดตฺรา] (กลอน) น. บุตร.

บุษบง

[บุดสะ-] (กลอน) น. ดอกไม้.

บุษบา

[บุดสะ-] (กลอน) น. ดอกไม้.

บุตรบุญธรรม

[บุดบุนทำ] (กฎ) น. บุตรของผู้อื่นที่บุคคลได้จดทะเบียนรับเป็นบุตรของตน.

บุพวิเทหทวีป

น. ทวีปใหญ่อยู่ทางทิศตะวันออกของเขาพระสุเมรุ เป็นทวีป ๑ ใน ๔ ทวีป ได้แก่ อุตรกุรุทวีปหรืออุตรกุรูทวีป บุพวิเทหทวีป ชมพูทวีป และอมรโคยานทวีป.

บุญนิธิ

[บุนยะ-] น. ขุมทรัพย์คือบุญ. (ป.).

บุตรธรรม

[บุดตฺระทำ] น. หน้าที่ของลูก.

บุตรี

[บุดตฺรี] น. ลูกผู้หญิง. (ส. ปุตฺรี).

บุราณทุติยิกา

[บุรานะ-] น. เมียที่มีอยู่ก่อนบวช. (ป.).

บุษป,บุษป-,บุษปะ

[บุดสะปะ] น. ดอกไม้. (ส.).

ช้างพลาย

น. ช้างตัวผู้; ชื่อดาวฤกษ์บุรพาษาฒ.

ชาตบุษย์

[ชาดตะบุด] น. ชื่อบัวชนิดหนึ่ง.


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ