ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
น. บุญที่ได้กระทำไว้มากยิ่ง.
น. บุญที่ได้สั่งสมไว้มากยิ่ง.
ว. เหมาะแก่ที่มีบุญ.
[บุนยะ-] น. ความสำเร็จด้วยบุญ.
ว. หวังให้เขาตอบแทนบุญคุณ.
น. ผู้ท่องเที่ยวไปเพื่อสั่งสอนหรือแสวงบุญเป็นต้น. ก. ท่องเที่ยวไปเพื่อสั่งสอนหรือแสวงบุญเป็นต้น.
น. ผู้ที่เคยสร้างบุญกุศลร่วมกันมาในชาติก่อน.
น. ผู้มีบุญคุณที่เคยอุปการะเลี้ยงดูมา.
น. บุญ. (ส. ปุณฺย; ป. ปุญฺ).
น. การอนุโมทนาส่วนบุญที่ผู้อื่นให้. (ป.).
น. บุญบารมีของพระมหากษัตริย์.
[ระตะ-] น. รัตน์. (ป.; ส. รตฺน).