ผลการค้นหา

บิน* *บิน *บิน*
คำศัพท์ภาษาไทยคำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ
ค้นเจอ 86 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "บิน"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

กบิล

[กะบิน] (แบบ) น. ลิง. (ส. กปิล).

เพดานบิน

น. ระดับสูงสุดที่เครื่องบินสามารถบินได้.

สูงชั่วนกเขาเหิน,สูงเท่านกเขาเหิน

(สำ) ว. สูงระดับที่นกเขาบิน.

เหินหาว

ก. บินหรือเหาะไปในอากาศในระยะสูง.

ท่าอากาศยาน

น. ที่สำหรับเครื่องบินขึ้นลง ประกอบด้วยลานจอดเครื่องบิน ลู่เครื่องบินขึ้นลง โรงเก็บอุปกรณ์การบิน หอบังคับการบิน ที่ทำการของเจ้าหน้าที่ และที่พักผู้โดยสารเข้าออกเป็นต้น, (ปาก) สนามบิน.

เขจร

[-จอน] ก. บินไป, เหาะไป. (ส. เขจร ว่า ไปในอากาศ).

ฝูงบิน

น. ขบวนบิน โดยปรกติมีเครื่องบิน ๖ เครื่องขึ้นไป.

หึ่ง,หึ่ง,หึ่ง ๆ

ว. เสียงดังเช่นนั้นอย่างเสียงฆ้อง เสียงผึ้งหรือแมลงภู่เป็นต้นบิน เช่น เสียงฆ้องดังหึ่ง เสียงผึ้งบินหึ่ง ๆ.

บิณฑ,บิณฑ-

[บินทะ-] (แบบ) น. ก้อนข้าว. (ป., ส. ปิณฺฑ).

เรี่ย,เรี่ย ๆ

ว. เฉียดใกล้ในแนวนอน เช่น นกบินเรี่ยน้ำ เครื่องบินบินเรี่ยยอดไม้ น้ำขึ้นมาเรี่ย ๆ พื้น.

เกาบิล

[-บิน] น. ชื่อแหวนคู่กับสายธุรำในพิธีพราหมณ์.

ว่อน

ว. อาการที่เคลื่อนไปในอากาศเป็นฝูงหรือเป็นจำนวนมาก เช่น แมลงบินว่อน กระดาษปลิวว่อน, อาการที่บินวนเวียนไปมา เช่น แมลงวันตัวนี้บินว่อนอยู่ในห้องนานแล้ว, โดยปริยายหมายถึงอาการที่คล้ายคลึงเช่นนั้น เช่น เดินกันว่อน ข่าวลือว่อน.

 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด