ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
(สำ) น. การพึ่งพาอาศัยกัน.
[-พาระ] น. ของบรรทุกเกวียน.
ก. ถือหรือนำไปด้วย.
ว. เสียงร้องพร้อม ๆ กันเพื่อบอกจังหวะให้ออกแรงพร้อมกันเมื่อเวลาลากหรือยกของหนักเป็นต้น, สาระพา หรือ สาระพาเฮโล ก็ว่า.
(กฎ) น. กำหนดจำนวนเงินอากรที่เรียกเก็บจากของที่ส่งหรือพาออกไปนอกราชอาณาจักร เรียกว่า อากรขาออก หรือของที่นำหรือพาเข้ามาในราชอาณาจักร เรียกว่า อากรขาเข้า.
[พารด, พาระตะ-] น. ชาวอินเดีย; คนแสดงละคร. (ส.).
[-ระพา] ว. ตะวันออก; เบื้องหน้า. (ส.).
[พาระ-] น. งานที่จำต้องทำ.
ก. ลอบพาหญิงหนีไปในทางชู้สาว.
น. คนร้องนำ.
ก. นำไปโดยกิริยาอ่อนน้อม.
ก. นำทูตเข้าเฝ้า.