ค้นเจอ 8,252 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "ท.ข.ว."

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

[ทะ] ใช้เป็นคำนำหน้านาม แปลว่า คน, ผู้, เช่น ทนาย ทแกล้ว.

สุทธ,สุทธ-,สุทธ์

ว. หมดจด, สะอาด; ล้วน, แท้. (ป.).

กามท,กามท-

[กามมะทะ-] ว. ผู้ให้ตามที่ปรารถนา เช่น หนึ่งโสดกามทราช จักประพาศยลราชี ตามวิถีแนวไม้ไพรระเรียง. (ม. คำหลวง หิมพานต์). (ป., ส.).

มนท,มนท-,มนท์

[มนทะ-] น. ดาวพระเสาร์. ว. เฉื่อย,ช้า; อ่อนแอ; โง่เขลา; ขี้เกียจ. (ป., ส.).

วัคคุวัท

ว. ผู้กล่าวไพเราะ. (ป. วคฺคุ + วท ว่า ผู้กล่าว).

กัลเอา

[กัน-] ว. กรรเอา, กลมกล่อม. (ข. กฺรเอา).

ตระจัก

[ตฺระ-] ว. ตระชัก, เย็น. (ข. ตรฺชาก่).

พิเราะ

ว. ไพเราะ, เพราะ, เสนาะ. (ข. พีเราะ).

สระท้อน

[สฺระ-] (กลอน) ว. สะท้อน; อ่อน. (ข.).

นิรุทกะ

[-รุทะกะ] (แบบ) ว. ไม่มีนํ้า. (ป.).

อัตตโนบท

น. “บทเพื่อตน”, ในตำราไวยากรณ์บาลีและสันสกฤตใช้เป็นเครื่องหมายให้ทราบว่า เป็นกริยากรรมวาจกหรือภาววาจก เช่น สูเทน โอทโน ปจิยเต = ข้าวสุกอันพ่อครัวหุงอยู่, ปจิยเต เป็นกริยาอัตตโนบท, ตรงข้ามกับ ปรัสสบท.

ทวาทศม,ทวาทศม-

[ทะวาทะสะมะ-] ว. ที่ ๑๒ เช่น ทวาทศมสุรทิน = วันที่ ๑๒. (ส.; ป. ทฺวาทสม).


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ