ค้นเจอ 7,787 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "ท-ท-ว"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ปริบท

[ปะริ-] น. บริบท.

มัชฌิมชนบท

น. ในสมัยพุทธกาลหมายถึง ดินแดนส่วนกลางของประเทศอินเดียอันเป็นที่อยู่ของพวกอริยกะ เป็นถิ่นที่อุดมสมบูรณ์ เป็นที่ตั้งนครใหญ่ ๆ เป็นศูนย์กลางการปกครอง และเป็นที่ประชุมของนักปราชญ์ คณาจารย์ เจ้าลัทธิต่าง ๆ.

สถาปัตยเวท

[สะถาปัดตะยะเวด] น. วิชาการก่อสร้าง เป็นสาขาหนึ่งของอุปเวท. (ส. สฺถาปตฺย + เวท). (ดู อุปเวท ประกอบ).

ทวาทศม,ทวาทศม-

[ทะวาทะสะมะ-] ว. ที่ ๑๒ เช่น ทวาทศมสุรทิน = วันที่ ๑๒. (ส.; ป. ทฺวาทสม).

ฉินท,ฉินท-,ฉินท์

[ฉินทะ-] (แบบ) ก. ตัด, ขาด, ทำลาย. (ป., ส.).

จุทสะ

[จุดทะสะ] (แบบ) ว. สิบสี่. (ป. จุทฺทส; ส. จตุรทศ).

อ้วน

คำที่เอาไว้เรียกแฟนตัวเอง แต่คนอื่นหันมาตลอด ปีแรกเรียกขำ ๆ พอผ่านห้าปีไปแล้วอ้วนจริง เหมือนเป็นคำสาป เลี่ยงได้เลี่ยงนะ

อ้วน เย็นนี้กินอะไรดี

หนึ่งเดียว

จำนวน 1 อย่างเท่านั้น เป็นการเน้นย้ำ

เป็นผู้เล่นเพียงหนึ่งเดียว

นิรุทกะ

[-รุทะกะ] (แบบ) ว. ไม่มีนํ้า. (ป.).

อินทร

[อินทะ-, อินทฺระ-, อิน] น. ชื่อเทวราชผู้เป็นใหญ่ในสวรรค์ชั้นดาวดึงส์และชั้นจาตุมหาราช; ผู้เป็นใหญ่. (ส.; ป. อินฺท).

อินทร-

[อินทะ-, อินทฺระ-, อิน] น. ชื่อเทวราชผู้เป็นใหญ่ในสวรรค์ชั้นดาวดึงส์และชั้นจาตุมหาราช; ผู้เป็นใหญ่. (ส.; ป. อินฺท).

วัคคุวัท

ว. ผู้กล่าวไพเราะ. (ป. วคฺคุ + วท ว่า ผู้กล่าว).


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ