ค้นเจอ 8,252 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "ท-ข-ว"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

พยัญชนะตัวที่ ๒๓ เป็นพวกอักษรตํ่า ใช้เป็นตัวสะกดในแม่กดในคำที่มาจากภาษาบาลีและสันสกฤตเป็นต้น เช่น ประมาท บท ธาตุบิสมัท.

ใช้ประสมกับตัว ร อ่านเป็นเสียง ซ ในคำบางคำ เช่น ทราบ แทรก ทรง และในคำบางคำที่มาจากภาษาบาลีและสันสกฤต เช่น ทรัพย์ อินทรีย์ มัทรี, ที่อ่านเป็นเสียงเดิมคือ ทร (ไม่ใช่ ซ) ก็มี เช่น ภัทรบิฐ.

[ทะ] ใช้เป็นคำนำหน้านาม แปลว่า คน, ผู้, เช่น ทนาย ทแกล้ว.

สุทธ,สุทธ-,สุทธ์

ว. หมดจด, สะอาด; ล้วน, แท้. (ป.).

วัคคุวัท

ว. ผู้กล่าวไพเราะ. (ป. วคฺคุ + วท ว่า ผู้กล่าว).

กามท,กามท-

[กามมะทะ-] ว. ผู้ให้ตามที่ปรารถนา เช่น หนึ่งโสดกามทราช จักประพาศยลราชี ตามวิถีแนวไม้ไพรระเรียง. (ม. คำหลวง หิมพานต์). (ป., ส.).

ก ข

[โบ อ่านว่า กอข้อ] น. พยัญชนะแต่ ก ถึง ฮ.

มนท,มนท-,มนท์

[มนทะ-] น. ดาวพระเสาร์. ว. เฉื่อย,ช้า; อ่อนแอ; โง่เขลา; ขี้เกียจ. (ป., ส.).

ปักข,ปักข-,ปักข์

[ปักขะ-, ปัก] น. ปักษ์. (ป.; ส. ปกฺษ).

รุกข,รุกข-,รุกข์

[รุกขะ-, รุก] น. ต้นไม้. (ป.; ส. วฺฤกฺษ).

เสกข,เสกข-,เสกขะ

[-ขะ-] น. ผู้ยังต้องศึกษาอยู่, พระอริยบุคคลผู้ยังไม่บรรลุพระอรหัตผล. (ป.; ส. ไศกฺษ).

เสข,เสข-,เสขะ

[เสขะ-] น. เสกขะ.


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ