ผลการค้นหา

ทางแยก* *ทางแยก *ทางแยก*
คำศัพท์ภาษาไทยคำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ
ค้นเจอ 204 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "ทางแยก"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ระแหก

(กลอน) ก. แตก, แยก.

แผก

ว. แตกต่าง. ก. แยกออก, แตกออก, ต่างออกไปอีกส่วนหนึ่ง.

ระแหง

น. รอยแยกขนาดแคบ ๆ ของแผ่นดินเป็นต้นที่แยกออกจากกัน เช่น ดินเป็นระแหง แตกระแหง.

อ้า

ก. เปิด, แยกออก, แบะออก, เช่น ปากอ้า; ทำให้เปิด, ทำให้แยกออก, ทำให้แบะออก, เช่น อ้าปาก.

ตัดบท

ก. พูดให้ยุติเรื่องกัน; แยกคำออก.

เป็นสัดเป็นส่วน

ก. แยกไว้เฉพาะเป็นหมู่เป็นพวก เช่น ของทำบุญจัดให้เป็นสัดเป็นส่วน.

ฉีก

ก. ขาดแยกออกจากกันหรือทำให้ขาดหรือแยกออกจากกัน เช่น ผ้าฉีก ฉีกผ้า ฉีกทุเรียน, โดยปริยายหมายความว่า แยกสิ่งที่เป็นคู่หรือเป็นสำรับออกจากกัน เช่น ฉีกตองไพ่.

แจรก

[แจฺรก] (กลอน) ก. แจก, แตกออก, กระจายออก, แยกออก.

ถ่าง

ก. แยกปลายออกให้ห่างจากกัน เช่น ถ่างขา, กางออก.

บูรณาการรวมหน่วย

น. การนำหน่วยที่แยก ๆ กันมารวมเข้าเป็นอันหนึ่งอันเดียวกัน.

สัมเภทะ

น. การปะปน, การรวมกัน; การแยก, การแตกออก, การแบ่ง. (ป., ส.).

จำแนก

ก. แจก, แบ่ง, แยกออก, เช่น จำแนกออกเป็น ๓ อย่าง. (แผลงมาจาก แจก).

 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด