ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
(ถิ่น-อีสาน ก. ทอ เช่น ต่ำหูก.
[ทอระ-] (กลอน) น. ทางลำบาก, ทางกันดาร.
[ทอระ-] (กลอน) ก. ถือตัว. (คำฤษดี).
น. ไม้ที่อยู่ในเครื่องทอผ้า สำหรับบิดม้วนผ้าที่ทอแล้ว เรียกว่า ไม้กระสม. (ปาเลกัว).
น. ด้ายทอที่ตัดจากผ้าทิ้งอยู่ในหูก.
[ทอระ-] (กลอน) ว. พัดหอบเอาไป.
[ทอระ-] (กลอน) ว. นาน; เสียงเอ็ดอึง.
[ทอระ-] (กลอน) ว. ชรอุ่ม, มืด, มืดมัว.
[ทอระมาน] (แบบ) ว. ยังดำรงชีวิตอยู่. (ป.).
[เปสะกาน] (แบบ) น. ช่างหูก, ช่างทอ. (ป.).
[ทอระสองทอระสุม] (กลอน) ก. ซ่องสุม, ประชุมกัน, เช่น ดูทรสองทรสุมผกา. (ม. คำหลวง มหาพน).
น. กรรมวิธีในการทอผ้าอย่างหนึ่ง เอาเชือกมัดด้ายหรือไหมเป็นเปลาะ ๆ ตามลาย แล้วย้อมสี เมื่อทอแล้วจะได้ลวดลายต่าง ๆ ตามที่มัดไว้, เรียกผ้าที่ทอด้วยกรรมวิธีเช่นนั้นว่า ผ้ามัดหมี่, หมี่ ก็เรียก.