ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
[-ตะ-] ว. พอประมาณ, น้อย. (ป.).
[วีตะ-] ว. ไปแล้ว, หมดแล้ว, ปราศจาก, มักใช้ประกอบหน้าศัพท์อื่น เช่น วีตราคะ ว่า หมดราคะ วีตโลภะ ว่า หมดความโลภ. (ป., ส.).
[-ตะ-] ว. ขาว. (ป., ส.).
[-ตะ-] ว. เย็น, หนาว. (ป.).
[-ตะ-] (แบบ) ว. เศวต, สีขาว. (ป.; ส. เศฺวต).
[แกฺร่ว] ว. ทนรอหรือทนอยู่กับที่เป็นเวลานาน.
ว. อึดอัดเต็มทน, คับใจเต็มทน.
[อันตะ-] น. ลำไส้ใหญ่, ราชาศัพท์ว่า พระอันตะ. (ป.; ส. อนฺตฺร).
[นิสีทะนะ-] (แบบ) น. การนั่ง; ผ้ารองนั่งของภิกษุ. (ป.).
ก. ไม่สามารถจะอดทนต่อไปได้.
[ตะหฺลุก] (ถิ่น) น. ปลักควาย, แอ่งน้ำตามลำห้วยที่ขาดเป็นช่วง ๆ ในหน้าแล้ง. (ข. ถฺลุก).
น. แร่ประเภทซิลิเกต โดยมากเป็นแคลเซียมและแมกนีเซียมซิลิเกต ลักษณะเป็นเส้นใย ทนไฟ ใช้ประโยชน์นำไปทำวัสดุทนไฟ และฉนวนความร้อน.