ค้นเจอ 7,860 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "ต.ว."

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

วสันตฤดู

น. ฤดูใบไม้ผลิ, ฤดูวสันต์ ก็ว่า.

อันต,อันต-,อันต-

[อันตะ-] น. เขต, แดน; ปลายทาง, ที่จบ, อวสาน, ที่สุด; ความตาย, ความเสื่อมสิ้น. (ป., ส.).

คต,-คต

[-คะตะ, -คด] ก. ถึงแล้ว, ไปแล้ว, มักใช้เป็นส่วนท้ายของสมาส เช่น ตถาคต สุคต สวรรคต ทิวงคต. (ป.).

ตจ,ตจ-

[ตะจะ-] น. หนัง, เปลือกไม้. (ป.).

วิกัต

ว. วิกฤต. (ป. วิกต).

อันต,อันต-,อันต-,อันตะ

[อันตะ-] น. ลำไส้ใหญ่, ราชาศัพท์ว่า พระอันตะ. (ป.; ส. อนฺตฺร).

อุตราวรรต

[อุดตะรา-] น. การเวียนซ้าย. ว. เวียนไปทางซ้าย คือเวียนเลี้ยวทางซ้ายอย่างทวนเข็มนาฬิกา, อุตราวัฏ ก็ว่า, ตรงข้ามกับ ทักษิณาวรรต หรือ ทักขิณาวัฏ. (ส. อุตฺตราวรฺต; ป. อุตฺตราวฏฺฏ).

ตลุก

[ตะหฺลุก] (ถิ่น) น. ปลักควาย, แอ่งน้ำตามลำห้วยที่ขาดเป็นช่วง ๆ ในหน้าแล้ง. (ข. ถฺลุก).

กล้านักมักบิ่น

(สำ) ว. กล้าเกินไปมักจะเป็นอันตราย.

พลาย

[พฺลาย] ว. เรียกช้างตัวผู้ว่า ช้างพลาย. (ต.).

ลัยคต

[ไลยะคด] ว. ถึงความแตกดับ, อันตรธานไป. (ส. ลยคต).

สิตะ

ว. ยิ้ม, ยิ้มแย้ม. (ป.; ส. สฺมิต).


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ