ค้นเจอ 569 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "ต."

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

อรหันต,อรหันต-,อรหันต์

[อะระหันตะ-, ออระหันตะ-, อะระหัน, ออระหัน] น. ชื่อพระอริยบุคคลชั้นสูงสุดใน ๔ ชั้น คือ พระโสดาบัน พระสกทาคามี พระอนาคามี และพระอรหันต์ เรียกว่า พระอรหันต์. (ศัพท์นี้ใช้ อรหา หรือ อรหัง ก็มี แต่ถ้าใช้เป็นคำวิเศษณ์หรืออยู่หน้าสมาสต้องใช้ อรหันต). (ป.; ส. อรฺหนฺต).

อันต,อันต-,อันต-,อันตะ

[อันตะ-] น. ลำไส้ใหญ่, ราชาศัพท์ว่า พระอันตะ. (ป.; ส. อนฺตฺร).

ตลุก

[ตะหฺลุก] (ถิ่น) น. ปลักควาย, แอ่งน้ำตามลำห้วยที่ขาดเป็นช่วง ๆ ในหน้าแล้ง. (ข. ถฺลุก).

เรือฟริเกต

น. เรือรบที่มีความเร็วสูง มีระวางขับน้ำประมาณ ๑,๕๐๐-๓,๕๐๐ ตัน แบ่งออกได้เป็นหลายประเภทตามระบบอาวุธประจำเรือ อาทิ เรือฟริเกตต่อสู้อากาศยาน เรือฟริเกตควบคุมอากาศยาน เรือฟริเกตปราบเรือดำน้ำ และเรือฟริเกตอเนกประสงค์.

เหมันต,เหมันต-,เหมันต์

[เหมันตะ-] น. ฤดูหนาว ในคำว่า ฤดูเหมันต์, เหมันตฤดู ก็ว่า. (ป., ส.).

จิตต,จิตต-,จิตต์

[จิดตะ-] (แบบ) น. จิต. (ป.).

ทนต,ทนต-,ทนต์

[ทนตะ-, ทน] (แบบ) น. ฟัน, งาช้าง. (ป., ส. ทนฺต).

วาต,วาต-,วาตะ

[วาตะ-] น. ลม. (ป., ส.).

ชาต,ชาต-,ชาตะ

[ชาตะ-] ก. เกิด. (ป.).

วสันต,วสันต-,วสันต์

[วะสันตะ-, วะสัน] น. ฤดูใบไม้ผลิในคำว่า ฤดูวสันต์, วสันตฤดู ก็ว่า. (ป., ส.).

รัชด,รัชด-,รัชต,รัชต-

[รัดชะ-] น. รชตะ, เงิน. (ส., ป. รชต).

ทันต,ทันต-,ทันต์,ทันต์

[ทันตะ-] (แบบ) น. ฟัน, งาช้าง เช่น เอกทันต์. (ป., ส.).


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ