ผลการค้นหา

ค้นเจอ 1,107 รายการ

น. ผู้มีอำนาจ, ผู้ยิ่งใหญ่, เช่น เขาไม่กลัวหน้าอินทร์หน้าพรหมใด ๆ ทั้งนั้น.

[คฺรา] น. ครั้ง, คราว, หน.

ว. ให้ทันคราวนํ้าขึ้น.

น. เวลา, เมื่อ, ครั้ง, คราว; ทันใด.

(โบ) น. ปาง, ครั้ง, คราว, เมื่อ.

น. กาล, คราว, เวลา.

(สำ) ก. จำทน เช่น ต้องก้มหน้าทำตามประสายาก.

(ปาก) ก. เสแสร้งเพื่อให้เข้าใจว่ามีสถานะดีกว่าที่เป็นจริง.

(สำ) ก. ตลบตะแลง, กลับกลอก.

(สำ) ก. จำใจกลับมาแสดงตัวหรือติดต่อกับผู้ที่ตนเคยทำไม่ดี ไม่ถูกต้อง หรือไม่เหมาะสมมาก่อนอีก เช่น นี่แบกหน้ากลับมาหากู. (รามเกียรติ์ พลเสพย์).

ก. แซงตัดหน้า ในคำว่า ขับรถปาดหน้า.

(สำ) คอยออกหน้าป้องกัน เช่น รับเป็นดั้งหน้าเข้ามาแก้. (ไชยเชฐ).

คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ