ค้นเจอ 403 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "ตะเกียง,โคมไฟ"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ไฟ

น. ชื่อธาตุอย่างหนึ่งในธาตุทั้ง ๔ คือ ดิน น้ำ ไฟ ลม; ผลจากปฏิกิริยาเคมีซึ่งก่อให้เกิดความร้อน แสงสว่าง และเปลว คือ กลุ่มแก๊สที่กำลังลุกไหม้ ทำให้ไหม้สิ่งต่าง ๆ ได้; ผ่านการอยู่ไฟมาแล้ว เช่น สามไฟ คือ อยู่ไฟมาแล้ว ๓ ครั้ง; ไฟฟ้า เช่น ไฟสว่าง, โดยปริยายหมายถึงความเดือดร้อน เช่น ตอนนี้บ้านเมืองกำลังเป็นไฟ.

โคมตาวัว

น. โคมชนิดหนึ่ง มีที่เปิดปิดไฟ มีแว่นฉายแสงไปได้ไกล, กระสือ ก็ว่า.

ตะเกียงรั้ว

น. ตะเกียงหิ้วที่มีลวดพันรอบครอบแก้วซึ่งครอบดวงไฟ.

กูณฑ์

น. ไฟ, หลุมไฟ, หม้อไฟ. (ส.).

ไฟบรรลัยกัลป์,ไฟประลัยกัลป์

น. ไฟกัลป์.

ชวาล

[ชะ-] (แบบ) น. ความรุ่งเรือง, เปลวไฟ, โคมไฟ; ความสว่าง. ว. ซึ่งลุกโพลง, สว่างโพลง. (ส. ชฺวาล; ป. ชาลา).

ติดไฟ

ก. ก่อไฟ, ประดับไฟ.

ตะเกียงลาน

น. ตะเกียงชนิดไขลานให้ใบพัดหมุนเป่าลมไล่ควัน และช่วยให้ไฟสว่างนวล.

เป่าไฟ

ก. เอาปากหรือหลอดเป่าลมให้ไฟติดหรือให้ลุก.

แผงไฟ

น. แผงที่รวมสายไฟสำหรับควบคุมกระแสไฟ.

ไฟกิเลส

น. กิเลสที่เปรียบเสมือนไฟเพราะทำให้จิตใจเร่าร้อน ได้แก่ ราคะ โทสะ และโมหะ.

ไฟสุมขอน

น. ไฟที่คุกรุ่นอยู่ในขอนไม้ขนาดใหญ่ ดับยาก, โดยปริยายหมายถึงอารมณ์รัก โกรธ หรือแค้นเป็นต้นที่ร้อนรุ่มอยู่ในใจ.


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ