ค้นเจอ 90 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "ตลิ่ง,ฝั่ง"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ภวปาระ

น. ฝั่งแห่งภพ คือ นิพพาน. (ป.).

ทาม

น. ที่ริมฝั่งลำนํ้า มีนํ้าท่วมเป็นครั้งคราว.

ประท่า

(โบ) น. ฟากโน้น, ฝั่งโน้น.

รอ

น. หลักปักกันกระแสนํ้า เช่น ทำรอกันตลิ่งพัง.

ละเลาะละลอง

ก. บรรลุถึงฝั่ง; ค่อยเป็นค่อยไปจนกว่าจะบรรลุถึงเป้าหมาย.

เดียร,เดียระ

[เดียน, เดียระ] (แบบ) น. ฝั่ง. (ป., ส. ตีร).

ชานคลอง

(กฎ) น. พื้นที่จากริมตลิ่งถึงเชิงลาดคันคลองขนานไปกับคลอง.

เฉนียน

[ฉะเหฺนียน] น. ฝั่งนํ้า. (ข. เฉฺนร ว่า ชายฝั่ง).

ชะวากทะเล

น. ฝั่งทะเลที่เว้าเป็นช่องเข้าไปยังปากแม่นํ้า ซึ่งนํ้าจืดไหลมาผสมกับนํ้าทะเล.

ชะแวง

น. ชื่อปลาชนิดหนึ่ง เช่น ชะแวงแฝงฝั่งแนบ. (เห่เรือ).

ฟาก

น. ฝั่ง, ข้าง, เช่น อยู่ฟากนี้ เรือข้ามฟาก ฟากฟ้า.

ปง

(ถิ่น-พายัพ) น. ที่ริมฝั่งน้ำ, ที่ลุ่มน้ำขัง, ป่ง หรือ โป่ง ก็ว่า.


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ