ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
[กุนละ-] น. ลูกหญิงผู้มีตระกูล.
[กุนละ-] น. ลูกชายผู้มีตระกูล.
ก. แสดงอำนาจ, ขยายอำนาจ.
ก. แสดงอำนาจ, อวดอำนาจ.
น. อำนาจศักดิ์สิทธิ์; (ปาก) อำนาจ.
ก. รับผิดชอบในการควบคุมและสั่งการ, เรียกผู้มีอำนาจเช่นนั้นว่า ผู้บังคับการ.
(วรรณ) น. ผู้มีอำนาจเหนือผู้อื่น.
ก. ใช้กำลังเข้าแย่งอำนาจในการบริหารบ้านเมือง.
ก. รวมอำนาจ เช่น รวบอำนาจมาไว้ส่วนกลาง รวบอำนาจมาไว้ที่คนคนเดียว.
ก. สิ้นอำนาจวาสนา, [[หมดบุญ]] ก็ว่า.
ว. มีอำนาจแล้วลืมตัว.
[-มูนชาด] (สำ) น. ตระกูลผู้ดี เช่น หญิงมีตระกูลมูลชาติ ถ้าแม้ขาดขันหมากก็ขายหน้า. (ท้าวแสนปม), สกุลรุนชาติ ก็ว่า.