ค้นเจอ 22,042 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "ด้ายป่าน, ผ้าป่าน"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

สาณี

น. ม่าน, ฉาก, มู่ลี่; ผ้าป่าน. (ป.; ส. ศาณี).

กุหนี

[-หฺนี] (ถิ่น-ปักษ์ใต้) น. กระสอบป่าน, งู่หนี ก็ว่า. (ส. โคณี ว่า กระสอบป่าน).

ไจ

น. ด้ายหรือไหมที่แยกจากเข็ดแล้วมัดผูกไว้เพื่อไม่ให้ยุ่ง, ลักษณนามเรียกด้ายหรือไหมที่แยกออกจากเข็ดแล้วเช่นนั้น เช่น ด้ายไจหนึ่ง ด้าย ๒ ไจ.

สาณ,สาณ-

[สานะ-] น. ผ้าหยาบ, ผ้าป่าน. (ป.; ส. ศาณ).

ไน

น. เครื่องปั่นด้ายด้วยมือ และใช้ถ่ายด้ายที่ทำเป็นไจหรือเข็ดแล้วเข้าหลอด.

สันทาน

น. สายป่าน, เชือก, เครื่องผูกพัน. (ป., ส.).

พยัญชนะตัวที่ ๒๕ เป็นพวกอักษรตํ่า ใช้เป็นตัวสะกดในแม่กน.

น. ชื่อคณะฉันท์ มีลหุล้วน เรียกว่า น คณะ, ย่อจากคำว่า นภ (ฟ้า).

ด้ายซัง

น. ด้ายทอที่ตัดจากผ้าทิ้งอยู่ในหูก.

ไหมพรม

น. ด้ายที่ทำด้วยขนสัตว์หรือสิ่งอื่นที่คล้ายคลึงเช่นนั้น.

วาก,วาก-,วาก-,วากะ

[วากะ-] น. เปลือกไม้, ป่าน, ปอ. (ป.; ส. วลฺก).

สมาน,สมาน-,สมาน-

[สะมานะ-, สะหฺมานนะ-] ว. เสมอกัน, เท่ากัน. (ป., ส.).


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ