ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
ก. ค่อย ๆ เลิกไป เช่น ร้านแถวนี้ขายไม่ดี จึงเลิกรากันไปเรื่อย ๆ บ้าน ๒ หลังนี้ทะเลาะกันเรื่อย หนักเข้าก็เลิกรากันไปเอง.
ดู กุแล.
(กลอน) น. อสูร, ยักษ์. (ป.).
น. ความกำหนัดยินดีในกามารมณ์, ความใคร่ในกามคุณ. (ป., ส.).
[ปะราพบ] น. ความฉิบหาย. (ป. ปราภว).
น. ช้าง ๓๓ เศียรเป็นพาหนะของพระอินทร์. (ส. ไอราวต; ป. เอราวณ).
[[ครุฑ]], ผู้กินนาค
คำนาม
ก. เลิกรา, ไม่ทำต่อไปอีกแล้ว.
[อันตะรา] นิ. ระหว่าง. (ป.).
[ปะวาน] น. ประพาฬ. (ป.; ส. ปฺรวาฑ).
(แบบ) ว. โบราณ. (ส. เปาราณ; ป. ปุราณ, โปราณ).