ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
(สำ) ว. ไม่เข้ากัน, ไม่กลมกลืนกัน, มีหลายแบบหลายอย่างปนกัน.
(สำ) ก. หวังสิ่งที่เกินฐานะของตน (มักใช้ในความปฏิเสธ) เช่น อย่าใฝ่สูงจนเกินศักดิ์ อย่าใฝ่สูงให้เกินศักดิ์.
น. ข้าวเปลือกที่ปนอยู่ในข้าวสารหรือข้าวสุก.
ว. ปนกันยุ่งจนไม่รู้ว่าอะไรเป็นอะไร.
ว. รวม, ประสม, ปนกัน, เช่น อาหารสำรวม.
ว. สีเหลืองปนแดง.
น. ข้าวเหนียวนึ่งโขลกปนงา.
ว. มีสิ่งอื่นหรือพวกอื่นปนเข้ามา.
[สะ-] (แบบ) ก. สาบาน. (ป. สปน).
[คฺละ] ว. ลักษณะที่ปนกัน ทั้งขนาดเล็กและใหญ่ ทั้งดีและไม่ดี เช่น ผลไม้ผลเล็กผลใหญ่ปนกัน เรียกว่า คละกัน.
ก. เจือหรือปนด้วยน้ำ เช่น ข้าวจานนํ้า.
ว. มีเลือดและหนองปนกันอยู่ข้างใน เช่น ฝีอมเลือดอมหนอง.