ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
น. ลิ้นซึ่งเป็นใหญ่ในการลิ้มรส. (ป. ชิวฺหา + อินฺทฺริย).
(วรรณ) น. ผู้ปกครองภพ.
(วรรณ) น. ผู้ครองสวรรค์.
(วรรณ) น. ผู้ครองโลก.
[ปฺระกีระนะกะ, ปฺระเกียนระนะกะ] ว. เรี่ยราย, เบ็ดเตล็ด, กระจาย, ระคนกัน, คละกัน. (ส. ปฺรกีรฺณก; ป. ปกิณฺณก).
[ชิด, ชิตะ-] ก. ชนะแล้ว. (ป., ส.).
[บูระนะ-, บูน] ว. เต็ม. (ป., ส. ปูรณ).
[ปัดจะถอน] (แบบ) น. บรรจถรณ์. (ป. ปจฺจตฺถรณ).
[ปุระนะ] ก. บูรณะ. (ส. ปูรณ).
น. พระอภิธรรม ๗ คัมภีร์. (ส. สปฺตปฺรกรณ).
(วรรณ) ว. เสียงร้องของสัตว์ดังเช่นนั้น.
น. เพชร. (ส. วชฺร; ป. วชิร).