ค้นเจอ 97 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "ชิรณ,ชิรณ-,ชิรณะ"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ชิวหินทรีย์

น. ลิ้นซึ่งเป็นใหญ่ในการลิ้มรส. (ป. ชิวฺหา + อินฺทฺริย).

เลอภพ

(วรรณ) น. ผู้ปกครองภพ.

เลอสรวง

(วรรณ) น. ผู้ครองสวรรค์.

เลอหล้า

(วรรณ) น. ผู้ครองโลก.

ประกีรณกะ,ประเกียรณกะ

[ปฺระกีระนะกะ, ปฺระเกียนระนะกะ] ว. เรี่ยราย, เบ็ดเตล็ด, กระจาย, ระคนกัน, คละกัน. (ส. ปฺรกีรฺณก; ป. ปกิณฺณก).

ชิต,ชิต-

[ชิด, ชิตะ-] ก. ชนะแล้ว. (ป., ส.).

บูรณ,บูรณ-,บูรณ์

[บูระนะ-, บูน] ว. เต็ม. (ป., ส. ปูรณ).

ปัจถรณ์

[ปัดจะถอน] (แบบ) น. บรรจถรณ์. (ป. ปจฺจตฺถรณ).

ปุรณะ

[ปุระนะ] ก. บูรณะ. (ส. ปูรณ).

สัปดปกรณ์,สัปดประกรณ์

น. พระอภิธรรม ๗ คัมภีร์. (ส. สปฺตปฺรกรณ).

หะแห้น

(วรรณ) ว. เสียงร้องของสัตว์ดังเช่นนั้น.

พัชระ

น. เพชร. (ส. วชฺร; ป. วชิร).


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ