ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
(สำ) ว. มีลักษณะที่สู้ไม่ยอมถอย.
น. ผู้เป็นใหญ่ในหมู่ชน. (ส. ชน + อินฺทฺร).
น. หมู่ชนที่รวมกันอยู่หนาแน่น, หมู่ชนที่มารวมกันมาก ๆ.
(สำ) น. ลักษณะการแต่งงานที่ผู้ใหญ่จัดการให้ โดยที่เจ้าตัวไม่รู้จักคุ้นเคยหรือรักกันมาก่อน.
(สำ) ก. ยุยงให้โกรธ เกลียด หรือวิวาทกัน.
น. ชนชาติพม่า.
น. ชนชาติกะเหรี่ยง.
[-ชน] น. นํ้าในห้วงลึก. (ป.).
สามัญชน, คนธรรมดา
คำนาม
ช้างสารชนกัน หญ้าแพรกก็แหลกลาญ
ก. ไม่ใช้สิทธิ์ที่ตนมีอยู่เมื่อถึงคราวจะใช้, ทับสิทธิ์ ก็ว่า.
ก. ตัดทอน เช่น ลิดรอนอำนาจ ลิดรอนสิทธิ์.
น. ชนต่างเผ่าหรือต่างเชื้อชาติที่อยู่อาศัยรวมกันกับชนเผ่าอื่นหรือเชื้อชาติอื่นที่มีจำนวนมากกว่า.