ค้นเจอ 8,219 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "ชนวรรณ"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

อปร,อปร-

[อะปะระ-] ว. อื่นอีก. (ป., ส.).

ชีรณ,ชีรณ-,ชีรณะ

[ชีระนะ-] ว. เก่า, แก่, ชำรุด, ยุ่ย, ย่อย, โบราณ เช่น ชีรณกถา ว่า นิทานโบราณ, ชีรณฎีกา ว่า ฎีกาโบราณ. (ป., ส.).

จิร,จิร-

[-ระ-] ว. นาน, ช้า. (ป., ส.).

สระสม

[สฺระ-] (วรรณ) ว. สวย เช่น พิศดูคางสระสม. (ลอ).

สู

(วรรณ) ว. อาย เช่น มาเดียวเปลี่ยวอกอ้า อายสู. (ตะเลงพ่าย).

หัวชนกำแพง,หัวชนฝา

(สำ) ว. มีลักษณะที่สู้ไม่ยอมถอย.

วีร,วีร-

[วีระ-] ว. กล้าหาญ. (ป., ส.).

ชน

ก. โดนแรง ๆ เช่น รถยนต์ชนต้นไม้, ชิดจนติด เช่น ตั้งตู้ชนฝา; บรรจบ เช่น ชนขวบ; ให้ต่อสู้กัน เช่น ชนโค ชนไก่. น. เรียกไก่อูชนิดหนึ่งที่เลี้ยงไว้ชนกันว่า ไก่ชน.

กระแตวับ

(วรรณ) ก. หน้าเป็น เช่น แต่ล้วนตัวตอแหลกระแตวับ. (อภัย).

สุร

[-ระ-] น. เทวดา. ว. ทิพย์. (ป., ส.).

สุร-

[-ระ-] น. เทวดา. ว. ทิพย์. (ป., ส.).

วชิร

[วะชิระ-] น. สายฟ้า; เพชร; อาวุธพระอินทร์. (ป.; ส. วชฺร).


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ