ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
ก. ชนกัน, โดนกัน. (แผลงมาจาก ชน).
(สำ) ก. โกรธคนหนึ่งแต่ทำอะไรเขาไม่ได้ ไพล่ไปรังควานอีกคนหนึ่งที่เกี่ยวข้องและตนสามารถทำได้.
ว. เสียงของแข็งกระทบกัน.
[-คาด] ก. กระทบ, เบียดเบียน.
[ชนละ-, ชน-] น. การทดนํ้าและระบายนํ้าเพื่อการเพาะปลูกเป็นต้น.
(สำ) ว. มีลักษณะที่สู้ไม่ยอมถอย.
[ชนมะ-, ชน] น. การเกิด. (ส. ชนฺมนฺ).
[ชน, ชนละ-] น. นํ้า. (ป., ส.).
น. ชนที่มีอารยธรรม.
(สำ) น. ลักษณะการแต่งงานที่ผู้ใหญ่จัดการให้ โดยที่เจ้าตัวไม่รู้จักคุ้นเคยหรือรักกันมาก่อน.
(สำ) ก. ยุยงให้โกรธ เกลียด หรือวิวาทกัน.
ใช้เข้าคู่กับคำ กระทบ เป็น กระทบกระเทียบ.