ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
[บูน, บูระพะ] ว. บุพ.
[พะสะนะ, พดสะนะ] น. เสื้อผ้า, เครื่องนุ่งห่ม. (ป., ส. วสน).
พยัญชนะตัวที่ ๓๐ เป็นพวกอักษรตํ่า ใช้เป็นตัวสะกดในแม่กบในคำที่มาจากบาลีและสันสกฤต เช่น ภพ ภาพ สรรพ ผลลัพธ์.
[พดจะนะ-, พด] น. คำพูด, ถ้อยคำ. (ป. วจน).
[ตามพะ-] (แบบ) น. ทองแดง. (ป. ตมฺพ; ส. ตามฺร).
น. วนิดา, หญิง, หญิงสาว. (ส. วนิตา).
[-ฉ้อทาน] น. สถานที่แจกจ่ายอาหารแก่คนทั่วไปเป็นการกุศล, ฉทานศาลา ก็เรียก.
พยัญชนะตัวที่ ๓๗ เป็นพวกอักษรตํ่า ใช้เป็นพยัญชนะต้น เช่น วัน วา ใช้ควบกล้ำกับพยัญชนะตัวอื่นบางตัว เช่น กว่า ความ และใช้เป็นตัวสะกดในแม่เกอว เช่น กล่าว นิ้ว.
[อำพะ-] น. ต้นมะม่วง, ใช้ว่า อัมพพฤกษ์ ก็มี. (ป.; ส. อามฺร).
เต็มที่
ว.
อิ่มแปล้ หนักแปล้
เกินไปไหม ในแบบน่ารัก
ว
แบบนี้มันเกินปุยมุ้ย
อ่านว่า เกิน-ปุย-มุ้ย
เรียกผู้หญิงที่มีฐานะดี รวย และไม่ใช่คนบ้า
ไอ้บ้าเอ๊ย! เธอสวยยังงี้มีแฟนรึยัง
อ่านว่า ไอ้-บ้า-เอ๊ย