ค้นหา "ฉผกส." ใน คำศัพท์ภาษาไทย

ค้นเจอ 5,412 รายการ

ว. หก. (ใช้ในคำสมาส เมื่อนำหน้าพยัญชนะพวกอโฆษะ). (ส.; ป. ฉ).

ว. หก. (ใช้ในคำสมาส เมื่อนำหน้าตัว ณ ม ย). (ส.; ป. ฉ).

(สำ) ก. พูดฉอด ๆ ไม่หยุดปาก.

[สะกะ-] ว. ของตน. (ป.; ส. สฺวก).

[ดังสะ-] (แบบ) น. เหลือบ. (ป. ฑํส).

[ปันยาสะ-] (แบบ) ว. ห้าสิบ. (ป.).

[สะวะ-] น. ของตนเอง. (ส.; ป. สก).

[สะวะนียะ-] น. คำที่น่าฟัง, คำไพเราะ. (ป.; ส. ศฺรวณีย).

ว. หก. (คำสมาสใช้ ษัฏ บ้าง ษัฑ บ้าง ษัณ บ้างตามวิธีสนธิ). (ส.; ป. ฉ).

[ฉะหฺนัง] น. หม้อ, โบราณเขียนเป็น ฉนงง ก็มี เช่น ฉนงงบ่อมาทนนสาย แสบท้อง. (กำสรวล). (ข.).

ว. หก. (ใช้ในคำสมาส เมื่อนำหน้าพยัญชนะพวกโฆษะ เว้นจาก ณ ม ย). (ส.; ป. ฉ).

[มิดสะ-, มิดสะกะ-] ว. เจือ, ปน, คละ. (ป. มิสฺส, มิสฺสก; ส. มิศฺร, มิศฺรก).

คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ