ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
ก. ดึงสายเชือกเพื่อเปิดหวูดเรือกลไฟเป็นสัญญาณในการเดินเรือ.
ก. ร่ายมนตร์หรือคาถาแล้วเป่าลงไป.
(แบบ) น. เขาสัตว์สำหรับเป่า. (ส.).
[-ระ-] ว. นาน, ช้า. (ป., ส.).
[-จิน-] น. การขาดความคิด. (ส.).
น. เครื่องดนตรีชนิดหนึ่งของท้องถิ่น ใช้เป่า.
(สำ) ว. ลักษณะที่เงียบสนิท.
น. เครื่องสำหรับใช้เป่าให้มีเสียงดังหวีด.
[-แผฺละ] น. ลูกโป่งแก้วที่เด็กเป่าเล่น.
[จิดตะ-] (แบบ) น. จิต. (ป.).
[จิด] (โบ) น. จิต, ใจ.
น. (ปรัชญา) ขบวนการในประวัติศาสตร์ของปรัชญาและศิลปะที่เน้นการเป็นตัวของตัวเอง เป็นอิสระจากกฎเกณฑ์และระเบียบการที่ยึดถือกันมา นักปรัชญาและศิลปินของขบวนการนี้ถือว่าอารมณ์ ความรู้สึกสำคัญกว่าเหตุผล; (ศิลปะและวรรณคดี) คตินิยมในการสร้างสรรค์วรรณกรรมหรือศิลปะซึ่งแสดงให้เห็นชีวิตและโลกตามจินตนาการหรือมโนภาพ. (อ. romanticism).