ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
น. ลมปากที่ยุให้ทำสิ่งใดสิ่งหนึ่ง มักเป็นไปในทางไม่ดี.
(สำ) ก. ยุให้แตกกัน, ยุให้ผิดใจกัน.
[วะทะ-] ก. ฆ่า. (ป., ส.).
[อันทะ-] ว. มืด, มืดมน, เช่น อันธกาล; โง่, ทึบ, เช่น อันธปัญญา; มองไม่เห็น, บอด, เช่น อันธจักษุ. (ป., ส.).
น. ชายหนุ่ม. ว. หนุ่ม, รุ่น. (ป.; ส. ยุวนฺ, ยุวานก).
[อนทะ-, -ทะ-] ว. มืด, มืดมน; โง่, ทึบ; มองไม่เห็น, บอด. (ป., ส.).
(แบบ) น. ธง. (ป.).
[-ทะ-] น. พลรบ, ทหาร. (ป., ส.).
(สำ) น. คนที่ชอบพูดส่อเสียดยุยงให้เขาแตกกัน.
[[ครุฑ]], ผู้ที่อยู่อย่างสบาย
คำนาม
[ทันทะ-] (แบบ) ว. ช้า ๆ, เงื่อง, เกียจคร้าน; หนัก; เขลา เช่น ทันธปัญญา คือ ปัญญาเขลา. (ป.).