ผลการค้นหา

ค้นเจอ 312 รายการ

น. หัวใจ, จิตใจ, (มักใช้ในทางตำหนิ) เช่น หัวจิตหัวใจเขาทำด้วยอะไรจึงเหี้ยมเกรียมนัก, อารมณ์ เช่น เขากำลังเศร้าโศกไม่มีหัวจิตหัวใจจะทำอะไร.

[ติกะ-] (แบบ) น. หมวด ๓ คือ ที่รวมวัตถุหรือธรรมะอย่างละ ๓. (ป.).

น. จิตประกอบด้วยความเป็นขโมย, จิตคิดขโมย. (ป. เถยฺยจิตฺต).

[ติน, ตินะ-, ตินนะ-] น. หญ้า. (ป.).

น. จิตเป็นภวังค์. (ป.).

[-หฺนิ] (แบบ) ก. ติทัก, ติเตียน. (แผลงมาจาก ติ).

[ปฺระทุดถะจิด] น. จิตร้าย, จิตโกรธ.

ก. สวดบทนำเป็นทำนองก่อนสวดมนต์.

ก. ติ, ว่าให้สะเทือนใจ.

ก. ติ, ทัก.

เป็นคำสันสกฤตใช้เหมือน ปฏิ. (ดูคำที่มี ปฏิ หรือ ประติ นำหน้า).

[มะระนันติกะ-] ว. มีความตายเป็นที่สุด. (ป. มรณ + อนฺติก).

คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ