ค้นเจอ 227 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "จันทภา"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

อัตตโนบท

น. “บทเพื่อตน”, ในตำราไวยากรณ์บาลีและสันสกฤตใช้เป็นเครื่องหมายให้ทราบว่า เป็นกริยากรรมวาจกหรือภาววาจก เช่น สูเทน โอทโน ปจิยเต = ข้าวสุกอันพ่อครัวหุงอยู่, ปจิยเต เป็นกริยาอัตตโนบท, ตรงข้ามกับ ปรัสสบท.

โสมวาร

[โสมมะวาน] น. วันจันทร์, จันทวาร หรือ จันทรวาร ก็ว่า.

กามท,กามท-

[กามมะทะ-] ว. ผู้ให้ตามที่ปรารถนา เช่น หนึ่งโสดกามทราช จักประพาศยลราชี ตามวิถีแนวไม้ไพรระเรียง. (ม. คำหลวง หิมพานต์). (ป., ส.).

ทร,ทร-

[ทอระ-] คำอุปสรรค แปลว่า ชั่ว, ยาก, ลำบาก, น้อย, ไม่มี, เช่น ทรชน ทรลักษณ์ ทรพล. (ป. ทุ, ทุรฺ; ส. ทุสฺ).

ทศม,ทศม-

[ทะสะมะ-, ทดสะมะ-] (แบบ) ว. ที่ ๑๐ เช่น ทศมสุรทิน = วันที่ ๑๐. (ส.).

อุท,อุท-

[อุทะ-] น. นํ้า. (ป., ส.).

ภาสุระ

ว. สว่าง, มีแสงพราวเช่นแก้ว. (ส.).

ปัจจันต,ปัจจันต-,ปัจจันต์

[ปัดจันตะ-, ปัดจัน] (แบบ) ว. ที่สุดแดน, ปลายเขตแดน. (ป.).

อิน

น. ชื่อลูกจันชนิดหนึ่ง ลูกกลมแป้นกลางบุ๋ม ไม่มีเมล็ด เรียกว่า ลูกจันอิน. (ดู จัน).

กานท

(โบ) น. บทกลอน เช่น สารสยามภาคพร้อง กลกานท นี้ฤๅ. (ยวนพ่าย).

ทมะ

[ทะ-] (แบบ) น. การข่มใจ, การทรมาน, การฝึกตน; อาชญา, การปรับไหม. (ป., ส.).

ปริบท

[ปะริ-] น. บริบท.


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ