ค้นเจอ 94 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "จบ.*"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

เป็นวรรคเป็นเวร,เป็นวักเป็นเวน

ว. ไม่รู้จักจบจักสิ้น เช่น ร้องไห้เป็นวรรคเป็นเวร.

ห้วน,ห้วน ๆ

ว. สั้น ๆ, ไม่มีหางเสียง, เช่น พูดห้วน ๆ, มีลักษณะที่จบลงอย่างรวบรัด เช่น บทความเรื่องนี้จบลงอย่างห้วน ๆ.

เรียนลัด

ก. เรียนตามหลักสูตรเร่งรัดเพื่อให้จบเร็วกว่าปรกติ.

อวสาน

[อะวะ-] ก. จบ, สิ้นสุด. น. การสิ้นสุด, ที่สุด. (ป., ส.).

ลงเอย

ก. จบ, เลิก, สิ้นสุด, ยุติ, เช่น เรื่องนี้ลงเอยเสียที.

ขาดคำ,ขาดปาก

ก. ทันทีที่สุดคำพูด, ทันทีที่จบคำพูด.

ต่อปากต่อคำ

ก. เฝ้าเถียงกันไม่รู้จักจบ, พูดยันกันเพื่อพิสูจน์ความ.

ต่อปากหลากคำ

ก. เฝ้าเถียงกันไม่รู้จักจบ, พูดยันกันเพื่อพิสูจน์ความ.

ขัดบท

ก. แทรกเข้ามาเมื่อเขาพูดยังไม่จบเรื่อง, ใช้เลือนมาเป็น ขัดคอ ก็มี.

สวาหะ

[สะหฺวาหะ] คำกล่าวเมื่อจบการเสกเป่า. (ส. สฺวาหา).

เยื้อ

ก. ยาวนาน, ไม่ใคร่จะจบสิ้น, มักใช้ว่า ยืดเยื้อ.

เข้าโรง

ก. กลับเข้าไปหลังฉากเมื่อตัวละครแสดงจบบทแล้ว.


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ