ค้นเจอ 104 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "ฆ้องกลอง"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ไภริน,ไภรี

น. เภรี, กลอง.

ทะแยกลองโยน

น. ชื่อเพลงหน้าพาทย์ซึ่งใช้ทำนองเพลงทะแยมาบรรเลงอย่างเพลงเรื่อง และต้องตีกลองหน้าทับกลองโยนเลียนวิธีการตีกลองชนะในกระบวนแห่ในการเสด็จพระราชดำเนินโดยกระบวนพยุหยาตราสถลมารค ปี่ชวามักเป่าเพลงทะแยกลองโยนเข้ากับกลองชนะในกระบวนเสด็จ และใช้บรรเลงเป็นเพลงประจำกัณฑ์นครกัณฑ์ในการเทศน์มหาชาติ, เรียกสั้น ๆ ว่า กลองโยน.

ราบเป็นหน้ากลอง

(สำ) ว. ราบเรียบ, หมดเสี้ยนหนาม.

โหม่ง

[โหฺม่ง] (ถิ่น-ปักษ์ใต้) น. ฆ้องคู่. ว. เสียงอย่างเสียงฆ้อง.

จอมเปาะ

ว. กลมนูนอย่างปุ่มฆ้อง.

มุย

ว. เสียงอย่างเสียงฆ้อง, หมุ่ย ก็ว่า.

หมุ่ย

ว. เสียงอย่างเสียงฆ้อง, มุย ก็ว่า.

คฤโฆษ

[คะรึโคด] (กลอน) ก. กึกก้อง, ดังลั่น, เช่น คฤโฆษกลองฆ้องเคล้า คลี่ดูริย. (ยวนพ่าย).

ใบฉัตร

น. ส่วนที่งอเป็นขอบโดยรอบตัวฆ้อง.

ปุ่ม

น. ปม, ของที่นูนขึ้นจากพื้นเดิม เช่น ปุ่มฆ้อง.

เทิงบอง,เทิ้งบอง

น. เสียงเถิดเทิง, กลองยาว.

ไม่มีปี่มีกลอง,ไม่มีปี่มีขลุ่ย

(สำ) ก. ไม่มีเค้า เช่น การที่เจ็บนั้นก็ไม่มีปี่มีกลอง. (พระราชหัตถเลขา ร. ๗).


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ