ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
ว. ออกนอกแนวนอกเรื่องอย่างไม่สมเหตุสมผล เช่น เถียงไปข้าง ๆ คู ๆ.
น. เมืองอื่นนอกจากเมืองหลวง; (ปาก) ต่างจังหวัด; (โบ) เมืองใหญ่ที่มีเมืองน้อยมาขึ้น.
น. ผู้ที่ชาวเมืองยกขึ้นเป็นเจ้าเมือง.
ก. ครอบครองเมือง.
น. ชาวเมือง.
ก. ครองเมือง.
(กลอน) น. เมือง.
น. เมืองเป็นที่ตั้งรัฐบาล.
ว. เสียงนกเขาขันคู, กรุกกรู๊ ก็ว่า.
[ปะ-] น. คู; สนามเพลาะ. (ป., ส.).
คำที่เขียนเหมือนกันแต่มีความหมายต่างกัน เช่น ขัน (น้ำ) กับ (ไก่) ขัน คู (ร่องน้ำ) กับ (นกเขา) คู.
คำนาม