ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
[โกฺรด] น. เสียงร้อง; มาตราวัด เท่ากับ ๕๐๐ คันธนู. (ส.).
น. ไม้สำหรับดีดฝ้าย มีรูปเหมือนคันธนู, กง หรือ ไม้กงดีดฝ้าย ก็ว่า.
น. เครื่องมือทำไร่ทำนาชนิดหนึ่ง ประกอบด้วยคันชัก หางยาม ผาล หัวหมู ใช้ควายหรือวัวเป็นต้น ลากไปเพื่อกลับดิน, ไถ ก็ว่า.
น. ไม้เท้าแขนที่รับเต้า บางทีทำเป็นรูปนาค, ทวย ก็เรียก.
น. ช่างทำธนู.
ดู คัน ๓.
น. ที่สุดแห่งยุค. (ป.).
[ขะหฺมัง] น. พรานธนู. (ข. ขฺมาน่).
น. สายธนู. (ป.; ส. ชฺยา).
ก. ยิงลูกธนูออกไปด้วยแรงแห่งฤทธิ์.
น. ธนู, กุทัณฑ์ ก็ใช้. (ป., ส. โกทณฺฑ).
ว. อาการที่คันทำให้ต้องเการํ่าไป เรียกว่า เกาคะเยอ คันคะเยอ.