ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
[สะถาปัดตะยะเวด] น. วิชาการก่อสร้าง เป็นสาขาหนึ่งของอุปเวท. (ส. สฺถาปตฺย + เวท). (ดู อุปเวท ประกอบ).
[มนทะ-] น. ดาวพระเสาร์. ว. เฉื่อย,ช้า; อ่อนแอ; โง่เขลา; ขี้เกียจ. (ป., ส.).
[ยุดทะ-] น. สงคราม, การรบพุ่ง. (ป., ส.).
[มุดคะ] น. ถั่วเขียว. (ส. มุทฺค; ป. มุคฺค).
น. ส่วนของถนน สะพาน หรือลำน้ำตอนที่แคบเข้า.
น. ชื่อขนมชนิดหนึ่ง.
(สำ) ว. ขึ้นเสียงเถียงโต้อย่างไม่ยอมลดละ, เถียงเก่ง, เช่น หวงแหนหึงผัวตัวเป็นเกลียว จนเสียงขุ่นเสียงเขียวคอเป็นเอ็น. (คาวี).
(ปาก) น. นาวิกโยธินอเมริกัน.
น. ปาก เช่น ปากคออยู่ไม่สุข.
ก. เป่ายาเข้าไปในคอ; อาการที่แก๊สในท้องพุ่งขึ้นมาทางลำคอเนื่องจากร้อนใน เรียกว่า ลมเป่าคอ.
ก. เอียงคอไปในทางตรงกันข้ามกับยักเอว เป็นท่าประกอบการรำไทยอย่างหนึ่ง.
ก. จับตัว, ดึงตัว, เช่น ลากคอเข้าตะราง.